"Pchli pałac" Elif Safak

"Słowa należy racjonować, gdyż każdy powinien wiedzieć, że ich zasób , podobnie jak woda do picia czy ziemi uprawnej, jest ograniczony i wyczerpuje się w miarę wypowiadania."

"Dzieci poczęte właśnie wtedy, gdy związek ich rodziców zaczyna się chwiać, a przychodzące na świat w czasie, gdy upada i nie może się już więcej podnieść, przypominają worki z cementem. Malutkie woreczki z cementem, które wypełniają widoczne pęknięcia i wzmocnią filary rodzinnego domu, skleją i upiększą małżeństwo, które przy każdym poważniejszym kryzysie staję na skraju katastrofy."

"Rozczarowanie, jakie odczuwamy, gdy coś, od czego, jak nam się wydawało, zdołaliśmy się uwolnić, ponownie nas dopada, jest bowiem bliźniaczo podobne do rozczarowania, jakie odczuwamy, gdy spostrzegamy, że coś bezpowrotnie straciliśmy, choć wydawało się nam, że możemy to jeszcze odzyskać."

"Mózg jest organem skłonnym do pesymizmu. Za każdym razem, gdy ma do wyboru dwie przeciwstawne możliwości , wskaże na tę negatywną."

"Człowiek dopóki się nie ożeni, żyję w mieszkaniu wypełnionym rzeczami: przeszłością, opowieściami, należącymi do niego, ważnymi z osobistego punktu widzenia, i przedmiotami mającymi wymiar symboliczny. Gdy się ożeni, zaczyna żyć wśród rzeczy wypełniających mieszkanie, w domu zbudowanym bardziej na przyszłości niż przeszłości, na oczekiwaniach, a nie na wspomnieniach, gdzie zaczyna mieć wątpliwości, co z tego i w jakim stopniu należy do niego. Rozwód zaś oznacza-zależnie od tego, czy jest się tym, kto zostaję, czy tym, kto odchodzi-rozpoczęcie życia w domu bez rzeczy lub wśród rzeczy bez domu."

"Tak jak u ślepego-który choćby nie wiem jak się starał, nie jest w stanie zobaczyć swojego otoczenia- z czasem wyostrzają się pozostałe zmysły, tak u brzydkiego mężczyzny-który choćby nie wiem jak się starał, nie jest w stanie sprawić, by otoczenie go dostrzegło-rozwija się mózg."

"Trwanie w złym małżeństwie jest jak modlenie się do głuchego bóstwa- nie wynika z upartej wiary, lecz z pełnego wiary uporu. Możemy znosić złe traktowanie ze strony człowieka, którego kochamy, tylko dopóty, dopóki jesteśmy w stanie siebie przekonać, iż robi on to dlatego, że inaczej nie potrafi."

"Pamięć przypomina rowerzystę, zjeżdżającego całym pędem ze wzgórza pod wiatr. Chce czy nie chce, nie może nic poradzić na to, że informację przyczepiają się do niej, wpadają przez usta, wplątują się we włosy, przyklejają się do twarzy..."

"Ciało człowieka kryję w sobie zegar, którego wskazówki mogą poruszać się w obie strony. Wszystko zależy od tego jak do nastawimy."

"Urojone obawy, to taki rodzaj uczucia, które wzmacnia się właśnie wtedy, gdy nie ma ku temu podstaw. Nawet strach ma końcowe stadium, maksymalne natężenie. Gdy je osiągamy, przestajemy się bać, choćby to, czego najbardziej się boimy znajdowało się tuż obok. Nadmiar strachu poskramia strach. Urojne obawy są jednak jak woda z zatrutej studni. Nie istnieje bezpieczna dawka, nie ma też skutecznego antidotum. Strach ma konkretne znane źródło . Źródło obaw pozostaję niejasne, abstrakcyjne. Dlatego potrafimy bez trudu powiedzieć dlaczego odczuwamy strach, ale nie umiemy wskazać przyczyny dręczących nas obaw."

"Czasem bzdurę beprawnie psującą nam nerwy można powstrzymać inną bzdurą, dorównującą tamtej bezsensownością, a nie logicznymi zasadami, wiecznymi prawdami, czy brutalnymi zakazami." 

"Stambuł to kobieta, która w ostatnich miesiącach ciąży tak przybrała na wadze, że nie wytrzyma już ani dnia dłużej. Przy każdym kroku z jej obiecującego, monstrualnie rozdętego brzucha dobiega bulgotanie wód płodowych. Stale je i sama nie wie, ile z tego jest potrzebne jej, a ile malutkiemu, lecz rosnącemu z każdym dniem delikatnemu i wiecznie nienasyconemu stworzeniu w jej brzuchu. Gdyby mogła , od razu uwolniłaby się od tego ciężaru. Ale nie może. Od lat, od stuleci tyje i tyje. Statki i łodzie, małe samochody i ciężarówki, tragarze na drżących z wysiłku nogach i karawany, których końca nie widać-całymi skrzyniami znoszą jej jedzenie. A ona je i je. Tak je i pije, że o mało nie pęknie. Gdyby niczego z tego, co z tak wielkim apetytem wrzucała w siebie, nie usuwała ze swego brzucha, już dawno by eksplodowało, zabijając siebie i to, co nosi w swym łonie. Na szczęście usuwa. Żyje i aby żyć, musi się stale oczyszczać. Jak człowiek wyrzuca z siebie cuchnące gazy, ścieki i przyprawiające o mdłości, ekskrementy, wymiociny, flegmę, oczyszczając w ten sposób swoje zmęczone, dokuczliwe ciało. Odprowadza  do śmietników ropę, ze swych gnijących ran. To miasto nad miastami właśnie śmieciom-nieustannie zakopywanym w ziemi, stale palonym, mimo to wciąż piętrzącym się w stosy, wywożonym daleko, jednak nie znikającym, gromadzącym się jak przyciągane magnesem-zawdzięcza to, że nadal jest w stanie się poruszać. Stambuł żyje i dlatego ciągle produkuje tak dużo śmieci, ale też produkuje, ich tak dużo, bo przecież ciągle udaje mu się pozostać przy życiu."

"Dzieci chore od urodzenia, w przeciwieństwie do swego rodzeństwa czy zdrowych rówieśników, należą wyłącznie do swoich matek i takimi na zawsze pozostaną."

"Wiara jak rozkład jazdy, jest w gruncie rzeczy kwestią zgrania w czasie. Wielki zegar z okrągłą tarczą w kolorze kości słoniowej, wiszący na ścianie dworca, biję o różnych porach ludzkiego życia. Pociągi kursują o wskazanych przez niego godzinach. Przed południem odjeżdża tylko jeden-wsiadają do niego ci, którzy zaczęli wierzyć w dzieciństwie. Popołudniowy skład zabiera niespokojnych podróżnych w wieku dojrzałym. Potem aż do wieczoru nie ma żadnych kursów. Wtedy, o godzinie, w której w życiu człowieka pojawia się poczucie winy, gdy okazuje się, że nie da się już wyrównać szkód wyrządzonych przez występki, gdy mocne mury schronienia rozsypują się w proch, gdy zdrowie zaczyna szwankować, wtedy pociąg odjeżdża po raz trzeci. Podróżni wsiadają do niego w pośpiechu, w ostatniej chwili. I jeszcze tuż przed północą, po ciężkich operacjach lub o włos od śmierci, odjeżdżają dwa pociągi. To one są najbardziej zatłoczone. Nie zatrzymując się na żadnej stacji, expresy orędownictwa pędzą prosto do Boga. W przeciwieństwie do podróżujących wieczorem nocni posiadacze biletu, aby nie spóźnić się na pociąg, na wszelki wypadek już wcześniej zajmują miejsca na peronie. A gdy wybije północ, gdy wskazówki zegara znajdą się w punkcie wyjścia, z tłumu wypełniającego dworzec pozostaje zaledwie kilka osób pozbawionych wiary."

"Pragnienie poznania drugiego człowieka to pusta obietnica i ogromny ciężar! Wymaga słuchania i obserwowania przez całe dnie, noce, tygodnie, lata! Przetrząsania i wczuwania się, rozbierania na kawałki i składania do kupy, umiejętności wydobywania ze skorupy i znoszeniu widoku krwi sączącej się spod niej, a czasem tryskającej jak fontanna...jeżeli nie jest się gotowym na tyle trudu, lepiej zrezygnować od razu, już na początku drogi."

"Kochać kogoś to wydobywać z jego magazynu zgryzot zwoje ze spisanymi i wciąż nie uporządkowanymi, pełnymi niepokoju opowieściami i jedną po drugiej przepisywać je na czysto. W pogoni za nimi zanurzyć się w świecie wyobraźni kochanej osoby i nie pragnąc go opuścić nawet wtedy, gdy natrafi się tam na rzeczy zupełnie inne, niż nam przedstawiała, i brzydkie, choć ona tak się nimi zachwycała. To jest właśnie miłość."

"Współudział w przestępstwie sprawia, że ludzie potrzebują siebie nawzajem, ale może być to jedynie stan przejściowy. W gruncie rzeczy człowiek stara się przy pierwszej okazji uwolnić od osoby, z którą dokonał wykroczenia. Albo odejdziesz ty, albo twój wspólnik. Przestępca ponoć wraca na miejsce zbrodni, ale nie wydaje mi się by chciał wracać do wspólnika." 

"Wcale nie musimy poznawać siebie nawzajem, skoro nie znamy ani odrobinę  samych siebie. Informację, jakie zdobywamy o innych, przypominają resztki jedzenia wyciągnięte ze śmietnika. Skoro nie możemy poznać smaku, po co je trzymać, by gniły i cuchnęły w naszym mózgu."

"Koleżeństwo wymaga równości. Możesz się zakochać w kimś, kto nie jest ci równy, ale nie możesz się z kimś takim zaprzyjaźnić. Ty coś mówisz, on powinien rozumieć to w mgnieniu oka. Musicie być na tym samym poziomie."

"By można było szczerze dzielić z kimś jego cierpienie, trzeba przede wszystkim dzielić z nim tę samą prawdę (...) będąc świadkami, jak z powodu cierpienia wygadują (bliscy)głupstwa i jak z powodu głupstw cierpią, możemy poczuć do nich szczerą sympatię. Mogą się po nas spodziewać nawet miłości. Tylko niech nie oczekują, że będziemy dzielić z nimi ból."

"Zarówno wyrzucanie przedmiotów, jak i zdobywanie ich na własność to czynności właściwie tym, którzy uważają się za ich właścicieli. Tymczasem przedmioty nie mają panów, mają jedynie dzieje. I czasem zdarza się, że te dzieje zawładną ludźmi, którzy z przedmiotami się zetkną."

"Tak samo jak owady również mają określony ekologiczny potencjał, czyli granice wytrzymałości. W obrębie tych granic są w stanie zareagować na niesprzyjające warunki, ograniczając swe funkcje życiowe. Procesy w ich ciałach zachodzą wolniej lub w inny niż zwykle sposób, dzięki czemu ich metabolizm może dostosować się do nowej sytuacji. Dzięki temu konsekutywny stan uśpienia może występować w dowolnym czasie, na dowolnym etapie cyklu życiowego o powtarzać się wielokrotnie(...) Aby jednak rozwój mógł bez przeszkód następować okresy zastoju muszą po niezbyt długim czasie dobiec końca. Jeżeli niewykorzystane warunki będą się przedłużać, metabolizm owadów zostanie zakłócony nieodwracalnie."

"Aby uświadomić sobie coś, o czym wiemy, potrzebujemy jakiegoś znaku albo posłańca, który przybędzie możliwe z daleka, chwyci nas w ramiona i potrząśnie jak czereśnią w sadzie. Nie zawsze jednak ten posłaniec ma postać i wymiary takie, jakich byśmy oczekiwali. Cała sztuka polega na tym, by umieć odszyfrować znacznie znaku i rozpoznać posłańca."

"Bzdury są jednakowo odległe zarówno od prawdy, jak i od kłamstwa. Kłamstwo jest odwrotnością prawdy, a bzdury stapiają w sobie prawdę i kłamstwo tak, że nie da się odróżnić jednego od drugiego. Wydaję się to skomplikowane, ale w gruncie rzeczy jest bardzo proste."

"CIENIE W RAJU" Erich Maria Remarque, zeszyt nr 7, książka 114.

"Wiosna wzbudza niepokój, a w zmierzchu łatwo się zatracić. Wszystko się zaraz staje bez granic, pozbawia tchu i niepokoi.”

„Kobieta, której inny pożąda staje się natychmiast cenniejsza.”

„Człowiek żyje w o wiele większym stopniu z wartości względnej niż absolutnej.”

„Kiedy wreszcie się czegoś naprawdę nauczymy, jesteśmy za starzy , by z tego korzystać- i tak to idzie dalej, fala po fali, pokolenie po pokoleniu. Żadne nie uczy się najdrobniejszych rzeczy od poprzedniego.”

„Może śmierć ma niewłaściwą nazwę. Widzimy ją tylko z jednej strony. Może śmierć jest doskonałą miłością między Bogiem a nami.”

„Nieszczęście nie polega na tym, że nie można stać się całkowitą jednością. Nieszczęściem jest, że wciąż istnieją rozstania, każdego dnia każdej godziny. Wiemy o tym i nic nie możemy temu zaradzić. Zawsze ktoś wpierw umiera. Zawsze ktoś pozostaje.”

„Stale zapominamy, że żyjemy na tej planecie tylko przez krótki czas. Dlatego mamy zupełnie wariacki kompleks świata. Kompleks ludzi, którzy żyją wiecznie.”

„Gdybyśmy osiągnęli całkowite poznanie tobyśmy zwariowali.”

„Miłość jest sprawą uczucia. Nie ma nic wspólnego z moralnością. Uczucie nie zna zdrady. Ono wzmaga się, znika albo się zmienia.”

„Złe czy dobre życie jest życiem-to spostrzega się dopiero wtedy, gdy człowiek zmuszony jest ryzykować.”

„Odruchy trwają długo, nawet jeśli są to drgawki czysto mechanicznie. Dopiero gdy człowiek zostanie całkowicie wyłączony, zaczyna interesować wszystko co dotyczy drugiej osoby. To jeden z paradoksów miłości.”

„Rację ma zawsze ten, który leży z kobietą w łóżku.”

„Kobieta innego mężczyzny jest dużo bardziej pożądana, niż ta którą można mieć w każdej chwili.”

„Kochać, to znaczy przekazać dalej coś, czego nie można zatrzymać.”

„Przebaczać to przyjmować człowieka takim, jak jest, a nie wymagać pokuty, wierności i uległości.”

„Spełnienie nic nie pozostawia. Głodny człowiek marzy o żarciu. Sytego przejmuje ono wstrętem.”

„Wszystko co człowiek przeżył, staje się przygodą. A im okropniejsze to było, tym bardziej romantycznie wygląda we wspomnieniach.”

„Prawdę o wojnie mogą powiedzieć tylko umarli. Oni ją przeżyli do końca.”

„Nasza przeklęta pamięć jest jak sito. Chcę przeżyć. A przeżyć można tylko dzięki zapomnieniu.”

„Miłość- to samo życie, najwyższe wzniesienie fali ku wieczornemu niebu, ku bladym gwiazdom, ku sobie samej-zawsze daremnie wyciągane ramion śmiertelnego ku nieśmiertelnemu- ale czasami nieba pochyla się ku fali i spotykają się na chwilę, a wtedy przestaje istnieć zuchwalstwo jednego z nich i obojętność drugiego.”

„Nigdy nie rób w sposób skomplikowany, tego co można zrobić całkiem zwyczajnie. Jest to jedna z największych prawd życiowych, jakie istnieją. Bardzo trudna do zastosowania. Szczególnie dla intelektualistów i romantyków.”

„Cynizm to serce ze znakiem ujemnym.”

„Jeżeli człowiek może dręczyć samego siebie, to nie pomija tak łatwo dogodnej sposobności.”

„Wszystko istnieje zawsze, nic nigdy nie ginie, tylko pogrąża się w świetle lub w cieniu, jest to zawsze to oblicze, przed urodzeniem i po śmierci i niekiedy prześwieca w tym, co uważamy za życie i oślepia nas na sekundę, a potem nigdy już nie jesteśmy już tacy sami.”

„Nigdy nie ratuje się jednego życia- jest ono zawsze związane z kilkoma innymi.”

„Każdy kiedyś raz kogoś ratuje. Tak samo jak kiedyś raz kogoś zabija. Nawet, gdy o tym nie wie.”

„Robi się coś z życiem wtedy, jeśli w danym momencie nie pragnę się niczego innego niż to, co się właśnie robi.”

Śmierci nie można oszukać, można ją tylko przetrwać.”

„Co dzień umieramy po trochu, ale co dzień i żyjemy też o dzień dłużej. Nie ma unicestwienia, a kto nic nie chce zatrzymać, posiada wszystko.”

„Gdy się coś zostawia nie trzeba tracić. Tylko idioci to robią.”

"PROCES" Franz Kafka (zeszyt nr 2, książka 23)

"Wina sama przyciąga sąd."

"Gdy ktoś patrzy na usta mówiącego przywłaszcza sobie władzę, nad tym co on chce powiedzieć."

"Podobać się to jeszcze niewiele."


"Duże tęgie dziewczęta są zazwyczaj łagodne i miłe."


"Prawie każdy oskarżony, nawet ludzie całkiem ograniczeni zaraz na wstępie procesu zaczynają myśleć o projektach reformy i często marnują na to czas i siły."


"Wyrzuty niewiele pomagają, a zwłaszcza jeśli nie można w pełni ukazać znaczenia tła."


"Zdumiewa wprost, że jedno życie ludzkie wystarcza, aby ogarnąć tyle sprzeczności i móc jeszcze pracować z jakimś rezultatem."


"Człowiek czuje się swobodnie, gdy z dala od stron rodzinnych rozmawia się z ludźmi niższej kondycji. Wszystko co osobiście dotyczy człowieka, zamyka się wówczas w sobie i tylko obojętnie mówi się o sprawach drugich, przez co wywyższa się ich we własnym mniemaniu lub poniża jeśli przyjdzie ochota."


"Wspólnie nie można nic wskórać przeciwko sądowi."


"Czekanie nie jest bezcelowe. Bezcelowe jest samodzielne wtrącanie się."


"Gdy jest potrzebna cudza pomoc człowiek musi na każdym kroku zawsze równocześnie żebrać i dziękować."


"Oskarżeni są piękni."


"Oskarżeni są najpiękniejsi. Nie może ich upiększać wina-bo niby wszyscy są przecież winni, nie może ich czynić pięknymi słuszna kara, bo przecież nie wszyscy są karani, więc może to polegać tylko na wdrożonym przeciw nim postępowaniu, to ono wyciska na nich takie piętno."


"Jeden adwokat prowadzi swego klienta po nitce do wyroku, drugi od razu bierze go na plecy i niesie nie zsadzając aż do wyroku lub dalej."


"Dla podejrzanego lepszy jest ruch, niż spokój, bo ten kto spoczywa może w każdej chwili nie wiedząc o tym znajdować się na szali wagi i być ważonym wraz ze swoimi grzechami."


"Wyrok nie zapada nagle, samo postępowanie przechodzi stopniowo w wyrok."


"W słowach "jesteś nienasycony" przebija się rodzaj przyjacielskiego podziwu nie pozbawionego protekcjonalności."


"Człowiek wolny jest zawsze ponad człowiekiem zależnym."

"WYSTARCZY BYĆ" Jerzy Kosiński (zeszyt nr 1, książka 8)

"Rośliny są jak ludzie; potrzebują miłości, aby żyć, pokonywać choroby i umierać w spokoju."


"Rośliny nie umieją rozmyślać o sobie ani zgłębiać swej istoty;nie istnieje lustro, w którym mógłby się przejrzeć, wszystko co robią, robią nieświadomie. Rosną mimo woli, a ponieważ nie potrafią rozumować, ani marzyć ich rozwój pozbawiony jest znaczenia."


"Dopóki nie patrzy się na ludzi, ludzie nie istnieją, ukazują się tak jak postacie na ekranie telewizora, dopiero wtedy, gdy człowiek skieruję na nich wzrok. I żyją w jego myślach, aż nie zastąpi ich nowy obraz."


"Kiedy inni zwracają się do nas, kiedy na nas patrzą nic nam nie grozi. Nasze czyny są przez nich interpretowane w ten sam sposób, w jaki my interpretujemy ich zachowanie. Ludzie nie potrafią dowiedzieć się o nas więcej, niż my o nich."


"Człowiek interesu niczym ogrodnik pracą własnych rąk sprawia, że licha gleba staję się urodzajna; zraszając ją potem, który zcieka mu z czoła, tworzy coś wartościowego, wspaniałe miejsce, które służy nie tylko jego rodzinie, ale całemu społeczeństwu."


"Człowiek rodzi się nagi i nagi umiera i żaden księgowy nie zrewiduje księgi życia na naszą korzyść."


"Tylko telewizja wciąż przystawiała lustro do swojej nietrwałej, wiecznie zmieniającej się twarzy."


"Czasem tylko dzięki temu, że wierzymy w bajki, że przyjmujemy je za prawdę, możemy kroczyć naprzód na drodze postępu i pokoju".


"Oczy potrafią pieścić lepiej i dokładniej niż dłonie. Wzrokiem obejmuje się całość naraz. Dotyk zaś jest ograniczony tylko do jednego miejsca."


"Przeszłość okalecza człowieka, to wielkie bagno, w którym każdy może coś znaleźć."

"NIEZAWINIONE ŚMIERCI" William Wharton (zeszyt nr 1, książka 9)

"Seks to jedna z najprzyjemniejszych rzeczy na świecie, jak gwiazdka. Ale jeżeli ktoś nie wie, co to wstrzemięźliwość, to tak, jakby codziennie urządzał sobie gwiazdkę. Traci ten dreszczyk oczekiwania na coś niezwykłego."


"Kiedy seks wchodzi drzwiami, romantyczna miłość ucieka przez okno."


"Niepamięć jest najbliższym śmierci stanem, którego doświadczają żyjący. To coś innego niż sen."


"Czas to coś, co łączy ze sobą jedną część rodziny z następną, kiedy nadchodzi jej kolej."


"Prawdziwa tragedia zbliża ludzi do siebie, tak jak wspólna walka na wojnie, kiedy każdy jest ze śmiercią za pan brat."


"Czas jest to coś, co my ludzie po prostu sobie wymyśliliśmy."


"Pojęcie wieku ma źródło wyłącznie w naszych ludzkich ograniczeniach. W naszej czasowej koncepcji rzeczywistości. W najlepszym wypadku cała rzecz sprowadza się do określenia, jak długo przebywamy w konkretnym ciele."


"Symbol wiekuistego życia, wiecznego jak wędrówka słońca na niebie, a przynajmniej jego pozorna wędrówka, to kolejny przykład iluzji czasu, którą ludzkość karmi się od tysiącleci."


"Okna w normalnym biegu rzeczy."


"Wszystko co powstaję w umyśle mężczyzny, czy kobiety jest fikcją. Tak zwana prawda to udogodnienie i luksus, których wszyscy poszukujemy. To poszukiwanie wydaję się naturalną i konieczną cechą rodzaju ludzkiego."


"Religia czerpię prawdę z objawienia udzielanego jednostkom nazywanym czasem prorokami-istotom należącym do jakiegoś innego, wyższego gatunku, które dysponują potężną mocą i zazwyczaj pochodzą nie z tego świata. W tych objawieniach mają swoje źródła rozmaite dogmaty, z których każdy rości sobie pretensje do prawdziwości. Wielu ludzi żyje podług tych prawd, zabija dla nich lub jest z ich powodu zabijanych."


"Człowiek czasami tak bardzo się myli, że aż ma rację."


"Życie, które wiedziemy w materialnym świecie, to tylko fragment większej całości."


"Malarstwo jest sztuką samotności, ale dobrze jest móc uczestniczyć w doświadczeniu, w procesie tworzenia."


"Życie ma sens i tym sensem jest samo życie, dawanie i doznawanie tyle szczęścia, ile to tylko możliwe."


"Bóg to całość rzeczywistości duchowej, której wszyscy jesteśmy małą cząstką."


"Miłość to kombinacja podziwu, szacunku i namiętności."

"MORZE" John Banville (zeszyt nr 8, książka 138)

"Wszyscy znawcy przedmiotu twierdzą, że to, co wydaje się niesamowite, nie jest niczym nowym, ale rzeczą znajomą, która powraca w innej postaci, staję się zjawą?"


"Gdy byliśmy młodzi, życie w wielu swoich przejawach było bezruchem, albo tak tylko nam się dziś wydaje; trwały czekający na coś bezruch, jakaś czujność. Czekaliśmy w naszym jeszcze nieukształconym świecie, przyglądając się badawczo przyszłości."


"Prawdziwa praca nigdy się nie kończy, można ją co najwyżej porzucić."


"Choroba jest miejscem, w którym jest się daleko od gdziekolwiek i kogokolwiek."


"Tu nad morzem cisza, jaka zapada po zmroku ma szczególny charakter."

"LUDWIG" David Albahari (zeszyt nr 8)

"Zawsze najgłośniej słychać tych, którzy powinni milczeć, a milczą ci, których słowa jednak by się przydały, chociaż takich jest mało i słów i ludzi, ludzi może mniej niż słów, ale jednak są."


"Muszla klozetowa to największa miara samotności, jaka może dopaść człowieka. Nie ma nic bardziej odosobnionego i bolesnego od pochylania się nad muszlą i konieczności zmierzenia się ze spokojną powierzchnią muszli w tejże wodzie..."


"Kiedy umizgujemy się do kogoś, w istocie zgięci w pół schlebiamy samym sobie."


"Nikt nie może nas nienawidzić tak bardzo jak my sami możemy nienawidzić siebie nawet gdy dostrzegamy, że ta nienawiść ma dla nas katastrofalne skutki, dalej siebie nienawidzimy i nie poprzestajemy na tym, tym wzywamy innych, by dołączyli do nas, by pomogli nam razem nienawidzić siebie samych tak długo, póki jeszcze istnieje coś, co da się nienawidzić."


"Przerażające jest to zżeranie siebie, ta namiętność ludojadów, której się oddajemy, gdy tylko zostaniemy ze sobą sam na sam. Czasem wydaje mi się, że po wyjściu na dwór nic innego nie słyszę, prócz nieustannego odgłosu przeżuwania, bo też kiedy trochę lepiej się przyjrzycie, będąc na ulicy, albo w jakimś sklepie, przekonacie się, że u większości ludzi, nawet gdy mają zamknięte usta, mięśnie ich szczęk bez przerwy się poruszają, że innymi słowy, oni nie przestają przeżuwać siebie od środka."


"Rozstanie  bez słowa są najtrwalsze bo tam, gdzie nic nie zostało powiedziane nic nie da się dodać. Z pomocą słów można prowadzić niekończące się dyskusję; z pomocą ciszy można tylko milczeć"


"Tajemnice to tajemnice i jeśli je ujawnimy, pozbawimy je tego, co jest podstawą ich istnienia. Tajemnica nie będąca tajemnicą to już nie jest żadna tajemna wieść, rozpuszcza się jak Zła Czarownica z  Czarnoksiężnika z Krainy Oz zostaje po niej tylko mała kałuża, nieprzyjemnie mokra jak chusteczka, w którą ktoś akurat wysiąkał nos i zwleka z włożeniem jej do wewnętrznej kieszeni marynarki."


"Ktoś, kto nie ma tajemnic, nie ma też samego siebie, nie ma lepiszcza, które spaja jego osobę, czyni go tym, czym jest."


"Tam, gdzie nie ma przesady, nie ma też powściągliwości. Ciągle miotamy się między skrajnościami, bo nie ma kto nauczyć nas umiaru i sztuki podążania drogą środka. Targają nami skrajności i rozdzierają nas na strzępy, jakbyśmy byli szmacianymi lalkami niezdolnymi do jakiekolwiek ruchu. Skrajności to nasz los..."


"Skrajności, to coś co przyjmujemy za fakt, chociaż wiemy, że to nie fakty, tylko przypadki, bo wszystko jest przypadkiem. Wszystko co dzieje się wokół nas, jest następstwem dowolności, a my bierzemy to za nieuchronność, bo dzięki temu mamy wrażenie, że jako jednostki jesteśmy czymś więcej niż zbiorem dowolnych przypadków."


"Wspomnienia są jak powidła: po pierwotnej słodyczy zostaje tylko lepkość wokół ust."


"Każdy z nas nosi w sobie cząstkę istoty boskiej, bez względu na to, czy jest wierzący, czy nie, jednak ta iskra płonąca głęboko w naszym wnętrzu nie zamienia nas automatycznie w dobre istoty ludzkie, ona jest tylko potwierdzeniem, znakiem firmowym laboratorium, w którym zostaliśmy stworzeni, i każdy z nas musi sam się potrudzić, by zasłużyć na miejsce w bliskości tronu niebieskiego."


"Czasem najwięcej mówimy temu, kogo najmniej znamy, bo mamy potrzebę mówienia bez ogródek i bez ciągłego myślenia o tym, co nasze słowa mogą dla kogoś innego znaczyć. Stąd ta atrakcyjność nieznajomych w autobusach, samolotach; stąd to otwieranie serca przed kimś, kogo nigdy więcej się w życiu nie zobaczy. Najmniej opowiadamy tym, z którymi jesteśmy najbliżej: im jakaś osoba jest nam bliższa, tym mniej jej mówimy. Nie chodzi o liczbę słów ale o ich sedno."


"Czasem imitacja śmierci jest jedyną przepustką  do dalszego trwania życia, musimy umrzeć rytualnie, by żyć prawdziwie, zniknąć, by znów się pojawić."


"Nie ma nic gorszego, niż najbliższy przyjaciel, który zawiódł dane mu zaufanie. Zawiedzionego zaufania sobie nie można niczym powetować. Nie ma takiego wytłumaczenia, które może wypełnić pustkę po straconym zaufaniu."


"Koło czasu nie może ruszyć w przeciwnym kierunku, to, co było, nie może być tym, co dopiero się stanie."


"Życie uporządkowane jest do pewnej granicy, potem zaczyna panować chaos."


"Co mówi się człowiekowi przegranemu?
Z przegranym się milczy, słowa zostawia się na rekonwalescencję, na czas gdy przegrany zapomni o swojej przegranej albo przynajmniej tak ją wyprze, że będzie mógł o niej nie myśleć."


"być przyprawą czyjegoś życia."


"Wiedzieć coś wprzódy to przekleństwo, wiedzieć wstecz to także przekleństwo."


"...o relacjach między ludźmi można powiedzieć, że kierują się własną logiką, co jest wyłącznie innym sposobem na stwierdzenie, że nie respektują zasad żadnej logiki tylko rozwijają się w skrajnie nieprzewidywalny sposób, a ten staję się oczywisty dopiero wtedy, gdy relacja się kończy, kiedy już jej nie ma. Wówczas wszystko co niewidocznie, staję się widoczne, a wszystko, co ukryte, wyłazi na powierzchnię, i wszystko, co dokonało się w ukryciu, obnaża się skąpane w świetle, każda zachowana tajemnica rozpryskuje się jak bańka mydlana."


"Tajemnice, przynajmniej niektóre z nich, są znacznie trwalsze i nie pękną, nawet jeśli będziemy po nich skakać, chociaż trzeba zaznaczyć, że czas ma na nie wpływ i prędzej czy później każda tajemnica otwiera się jak muszla w morskich głębinach. Ktoś zanurkuje i wydobędzie ją na powierzchnię."

"KRONIKA ZAPOWIEDZIANEJ ŚMIERCI" Gabriel Garcia Marquez (zeszyt nr 3, książka 34)

"Mężczyźni w większości podczas nocy poślubnej są tak porządnie wystraszeni, że niczego nie zrobią bez pomocy żony."

"Miłości też się można nauczyć."

"W sercu słychać plusk łez."

"Mężczyźni wierzą tylko w to, co zobaczą na prześcieradle."

"Nie ma dla kobiety większego wstydu i nieszczęścia, niż zostać na lodzie w sukni ślubnej."

"Zapach kwiatów w zamkniętym pomieszczeniu ma bezpośredni związek ze śmiercią."

"Tylko dzieci są zdolne do wszystkiego."

"Nie ma smutniejszego miejsca na świecie niż puste łóżko."

"Miłość i nienawiść to namiętności, które się wzajemnie uzupełniają."

"W areszcie najgorsza jest jasność umysłu."

"Łowy miłosne to sprawa honoru."

Gil Vicente

"KRÓTKI PIĄTEK" Isaac Bashevis Singer (zeszyt nr 5, książka 52)

"Umarli nie idą prosto do nieba. Każdy grzech daję początek diabłu i te diabły są dziećmi człowieka po jego śmierci. Przychodzą, aby otrzymać to, co im się należy. Nazywają zmarłego człowieka ojcem i tarzają go po lasach i dzikich pustkowiach, dopóki nie wypełni się czas jego kary i będzie gotów do oczyszczenia w piekle."


"Kabaliści wierzą, że żądza krwi i żądza ciała mają jedno źródło dlatego też zaraz po przykazaniu "nie zabijaj" następuje "nie cudzołóż".


"Jeden grzech pociąga za sobą następny".


"Gdy ktoś popełnia grzechy, powinien mieć z tego jak najwięcej przyjemności."


"Kto igra z nieznanym musi zachować podwójną ostrożność."


"Kto rządzi światem pozorów? Czy to materia i jej nieskończoność. Atrybuty? Czy to Monada wszystkich Monad. A może to Absolut, ślepy Los, Podświadomość? Za tymi wszystkimi ułudami musi się kryć jakaś nieludzka siła."


"Śmierć jest tylko przygotowaniem do nowego istnienia."


"Śmierć jest tylko laboratorium uzdrawiania dusz."


"Ciało zbudowane jest z tak słabej materii, że jedno uderzenie może je zniweczyć. Śmierć nie jest mocniejsza od pajęczyny-wystarczy lekki powiew wiatru, aby zniknęła."


"Karygodne jest zniszczenie śmierci cudzej lub swojej własnej."


"Trupy nigdy nie zachowują się prostolinijnie, lecz są chytre i przebiegłe."


"Bez względu na to, jak bardzo zmarli są umarli, pozostaje w nich trochę życia, ślad ich kontaktu z wiedzą, która wypełnia wszechświat."


"Śmierć jedynie maskuje prawdę. Jest jak bańka mydlana, która pęka za dotknięciem źdźbła trawy. Zmarli wstydząc się śmierci, próbują przemyślnie ukryć swój stan. Im bardziej konające zwłoki, tym więcej w nich sprytu."


"Nie istnieje dusza, a życie jest krótkim epizodem w wieczności śmierci."


"Jeśli nie ma duszy, jeśli nie ma Boga, to wolny wybór nie ma żadnego znaczenia. Moralność jest częścią ideologicznej nadbudowy."


"Kiedy ludzie śpią, ponownie łączą się ze źródłami życia. Zanika złudzenie czasu, przestrzeni, przyczyny i skutku, liczby i proporcji."


"Kiedy diabły przestają wojować z ludźmi, zaczynają walczyć między sobą."


"Spośród wszystkich przynęt, które stosujemy, trzy są niezawodne-pycha, duma i chciwość. Najtrudniej ustrzec się przed pychą."


"Powszechnie obowiązuje zasada, że jeśli nie można odnaleźć ziarna prawdy, to ludzie zadowalają się kłamstwem."


"Prawda jest często tak ukryta, że im bardziej jej poszukujemy, tym trudniej ją znaleźć."


"Czyż chmury nie piją wody z rzek."


"Demony nie rzucają cienia."


"W przypadku świętych nawet materia zamienia się w ducha."


"Czasami wysłana jest z nieba na ziemię dusza, która musi spełnić swą misję w pośpiechu. Dlaczego rodzą się dzieci, którym jest jest dane żyć tylko jeden dzień? Każda dusza schodzi na ziemię, aby naprawić jakiś błąd. Z duszami jest tak, jak z rękopisami: może być mało albo dużo błędów. Wszystko, co złe na tej ziemi, musi być naprawione. Świat grzechu jest światem poprawy."


"Jeśli nie można się wspiąć wyżej, trzeba zejść niżej."


"Jeśli istnieje Piekło, to wszystko istnieje."


"Stwórca sprowadził na parkiet tyle różnych kombinacji istnienia. Każda z twarzy miała swoją historię."


"Plotka szkodzi wszystkim trzem stronom: temu kto ją roznosi, temu, kto jej słucha i temu, którego dotyczy. Wzbudza złość, nienawiść, bezcześci imię Boże."


"Wschód słońca-potomek człowieka nigdy się nie odradza, w przeciwieństwie do słońca i dlatego pisana jest mu śmierć."


"Człowiek na wspomnienia, żale, wyrzuty sumienia. Zbierają się one jak kurz, pokrywają go tak, że nie dociera doń światło i życie zsyłane z niebios. Ale dzieło Boże bezustannie się odnawia. Niebo pokrywa się chmurami,ale później się przejaśnia. Słońce zachodzi, ale rodzi się ponownie każdego ranka. Na księżycu i gwiazdach nie ma śladu. Bezustanne tworzenie natury jest najbardziej widocznie o świcie. Opada rosa, śpiewają ptaki, rzeka odbija ognisty blask słońca, trawa jest wilgotna i świeża. Szczęśliwy jest człowiek, który może się odnowić wraz ze stworzeniem "kiedy śpiewają razem wszystkie gwiazdy poranne."


"Piękni i dobrzy za życia, po śmierci wciąż będą razem."

"CZARNY DOMEK" Stanislav Komarek (zeszyt nr 8, książka 143)

"Małe społeczności dryfują przez przypływy i odpływy czasów niemal niezmienione i z własnych źródeł znalazłyby swój modus viventi, nawet gdyby przy władzy był chińczyk."


"Ukierunkowana zawziętość, jak wiadomo, jest straszną bronią, a zawziętość ukierunkowana nieświadomie bronią jeszcze gorszą."


"...Rozmnażanie się jest zawsze delegowaniem niespełnionych oczekiwań na następne pokolenia."


"Gotowanie jest szczególnym rodzajem kobiecej magii- nie tylko podczas całej procedury rozmaite materie tajemniczo się przemieniają, ale także przez to, że karmiąc kogoś zyskujemy udział w jego cielesnej substancji. Po kilku latach nie ma już w jego ciele ani jednej molekuły, która by nie przeszła przez nasze garnki, mamy w nim jakiś udział stworzenia jako dostarczyciela materiału. U tych, który pod naszą opieką rosną, jest to widoczne podwójnie, a dług istnienia pęta ich w jakiś sposób już na zawsze."


"Życie jest w zasadzie serią zmarnowanych szans."


"...spełnione marzenia, nie mają nawet połowy wspaniałości tych niespełnionych."


"Drzewa mają w sobie coś czarodziejskiego i są znacząco podobne do ludzi, choć zwykle żyją o wiele dłużej: tak jak oni mają wyprostowaną postawę z wertykalnym pniem, tak jak oni mają młodość, wiek dojrzały i mizerną starość."


"Czarne proroctwa ochoczo wypełniają się same."

"MARILYN OSTATNIE SEANSE" Michel Schneider

"Zdziwienie jest jedną z najbardziej delikatnych form przyjemności, potępienie najbardziej wymyślnym sposobem poszukiwania nieszczęścia."


"Być aktorką filmową to żyć jak na karuzeli. Podróżujesz, jakbyś kręcił się w kółko. I nigdy nie poznajesz zwyczajnych ludzi, nie widzisz ich. Twój wzrok nie sięga poza dekorację."


"Pewnie dlatego chciałam zostać aktorką, żeby się kręcić, ale w miejscu, zawsze wracając do punktu wyjścia. Kino przypomina karuzelę ale dla dzieci." M.M


"Kocham Nowy York, bo mi umyka."


"Kocham cię to zdanie ma także- a czasem wyłącznie znaczenie kochaj mnie!"


"Jeśli miłość jest zawsze wzajemna-każdy kocha, żeby być kochanym-pasja jest asymetryczna."


"Miasta są jak języki. Niektóre wydają się piękne, lecz nigdy ich nie poznamy."


"Miłość jest zawsze wspomnieniem miłości. Pragnienie zapomnianym pragnieniem. Spotkanie dwóch równoległych historii jest zawsze przypadkiem. Podwójny mat."


"Jednak zawsze można coś zyskać, gdy ktoś się do ciebie przywiąże, zwłaszcza bez wzajemności."


"Czasem myślę sobie, że psychoanalityk leczy pacjentkę nie dzięki swojej wiedzy ani dzięki temu, co uświadomił sobie za sprawą własnej choroby, lecz dzięki swym niezaleczonym ranom." M.M


"Nazwiska odbijają się echem w pokojach przeznaczenia."


"Książki są dziećmi smutku."


"Zawsze płaczemy nad samym sobą, a gdy bez litości piętnujemy występki i błędy innych, również walczymy głównie ze sobą."


"Legendarna historia jest prawdziwa jedynie wówczas, kiedy w nią wierzymy, a jej treść zmienia się w zależności od narratora."


"...życie przypomina partię szachów, gdzie jeden fałszywy ruch może nas zmusić do poddania partii, z tą różnicą, że nie ma żadnej możliwości rozegrać drugiej, żadnych widoków na rewanż." Z. Freud 1915 r.


"Skóra filmów jest jak skóra kobiet: czas ją rozciąga i zużywa."

"FERDYDURKE" Witold Gombrowicz (zeszyt nr 2, książka 30)

"Niedojrzałość-drastyczne pojęcie, jeśli sam siebie uznasz niedojrzałym, któż Cię dojrzałym uzna."


"Kulturę świata osiadło stado babin przyczepionych, przyłatanych do literatury, niezmiernie wprowadzonych w wartości duchowe i zorientowanych estetycznie najczęściej z jakimiś swoimi poglądami i przemyśleniami uświadomionych, że Oskar Wilde się przeżył i że Bernard Shaw jest mistrzem paradoksu."


W świecie ducha odbywa się gwałt permanentny, nie jesteśmy samoistni, jesteśmy tylko funkcją innych ludzi, musimy być takimi jakimi nas widzą."


"Dojrzali niczym się tak nie brzydzą jak niedojrzałością i nic nie jest im bardziej nienawistne."


"Twoje ideały nie mogą być inne, niż ty sam, choćby nie wiem jak były piękne."


"Bywa, iż nie zdrowy sen przenosi nas w krainę, gdzie wszystko nas krępuje i dusi, ponieważ jest z czasów młodości."


"Nie może być nic straszniejszego niż wracać do spraw, z których się wyrosło, do tych dawnych niedojrzałych, do dawno już zepchniętych w kąt i nie załatwionych."


"Dorośli sztucznie zdziecinnieni i zdrobnieni, stanowią jeszcze lepszy element niż dzieci w stanie naturalnym."


"Każda część zmierza do całości po kryjomu dąży do zaokrąglenia poszukuje dopełnienia, doprasza się reszty na obraz i podobieństwo swoje."


"Jest wielka różnica między artystą, który już się urzeczywistnił, a zgrają półartystów  i ćwierćwieszczów, którzy dopiero pragną się urzeczywistnić".


"Wszystko zależy od pierwszego akordu, gdyż pierwszy akord wybieramy sami, a reszta jest jedynie konsekwencją."


"Czas obciąża i usztywnia."


"Świat istnieje tylko dzięki temu, że zawsze za późno się cofać."


"Człowiek musi poprzedzić wystrzał wewnętrznych dusznym wystrzałem."


"Nic tak nie myli jak zmysły."


"Kobieta zawsze przyjmuje, że się ją kocha."


"Przed człowiekiem można się schronić w objęcia innego człowieka."


"Wszystko podszyte jest dzieckiem."

"SZARAŃCZA" Gabriel Garcia Marquez (zeszyt nr 2, książka 28)

"Zniszczone i prawie rozpadające się przedmioty mają wygląd rzeczy, które powinny pachnieć odpadkami, choć tak naprawdę mogą mieć inny zapach."


"Po otwarciu okna rzeczy stają się bardziej widoczne, ale lepiej utrwalone w swojej dziwnej nierzeczywistości."


"Upływ czasu przemienia legendę w odległą, ale nie dającą się zapomnieć rzeczywistość."


Póki coś się rusza, można spostrzec, że czas mija."


"Nie patrzenie kobiecie w oczy, jest sekretem mężczyzny, który zaczął obawiać się, że się zakocha."


"Kiedy nie udaje się, to dlatego, że czegoś nie przewidzieliśmy, że coś leżało poza naszymi możliwościami."


"Nie ma na świecie chyba nic bardziej przerażającego jak człowiek doprowadzony do ruiny."


"Powolny i przyciszony oddech śmierci, ten tajemny oddech, jaki sypialnie umierających nasyca ludzkim zapachem."


Naszymi czynami kieruje siła wyższa, wobec której na nic zdałby się bunt, nawet wtedy, gdy próbowalibyśmy tego z całych sił."

"Widać od wspomnień się tyję."

"WSZYSTKO Z MIŁOŚCI" Roma Ligocka (zeszyt nr 8, książka 150)

"Zdajemy się nie zauważać niepowtarzalnego uroku powtarzalności, dopóki nie przekonamy się, jak łatwo, choćby na chwile albo i na całą wieczność może zostać nam odebrane."


"Niewdzięczność zaczyna się z zapomnienia. Z zapomnienia wynika obojętność, z obojętności niezadowolenie, z niezadowolenia rozpacz, z rozpaczy przekleństwo."


"Magia przedmiotów. Szczęście z obcowania z przedmiotami, które lubimy, które do nas mówią. Może jest to tylko doznawanie szczęścia-bez konieczności bycia szczęśliwym."

"KARTOTEKA" Tadeusz Różewicz (zeszyt nr 4, książka 45)

"Mężczyźni są urodzonymi abstrakcjonistami. W tym jest śmierć"


"W tym kraju każdy kelner jest filozofem i każdy filozof kelnerem."


"Jak się żyje to trzeba grać. Trzeba prowadzić kartotekę."


"Jest ograniczona ilość modeli życia przeznaczonych dla człowieka."


"Z zamkniętymi oczyma widzę miłość, wiarę, prawdę...".

"PTASIEK" William Wharton (zeszyt nr 1, książka 4)

"Ziemia się kręci, jesteśmy w pułapce. Atakuje nas ciężar, szamoczemy się w klatce pulsujących kiloton."


"Nikt nie wie więcej niż musi wiedzieć. Wszyscy jesteśmy zamknięci w grobach grawitacji."


"Ugiąć pień drzewa, wypełnić żagiel- to nic. To tylko wiedza , nie poznanie. Ptak zna powietrze nie wiedząc o nim."


"Wdzieram się w środek samotności, tam gdzie poznanie-koniec wiedzy;falowanie prądu powietrza; ruch w stronę konieczności."


"Myślę jak urzeczywistnić to, co wiem, ale czego nie umiem uchwycić. Ściąga mnie w dół. Ziemia tkwi we mnie na dobre, w moich kościach krąży pył."


"Wszystko co żywe rośnie w górę, ale nie jest wolne. Najwyższe gałęzie chwytają w pułapkę powietrze i światło, lecz żywią się nimi tylko nieskończone ziarna ziemi. Wzrost sam w sobie jest bez znaczenia."


"Myślenie zabija poznanie- nie tylko zabija, co wyjaławia, destyluje poznanie w wiedzę. Myślenie-proces przetwarzania poznania w wiedzę."

"ŚNIADANIE MISTRZÓW" Kurt Vonnegut (zeszyt nr 1, książka 5)

"Lustra są to dziury między wszechświatami"


"Gdyby życzenia były końmi żebracy nie chodziliby na piechotę."


"Pleśń ma takie samo prawo do życia jak ja. Ona przynajmniej wie czego chcę."


"Dźwięk może się przenosić wyłącznie w atmosferze, atmosfera zaś w stosunku do planety jest cieńsza niż skórka na jabłku."


"Nawet stwórca wszechświata nie wiedział co człowiek powie. Może człowiek był zalążkiem lepszego wszechświata."


"Stał się płetwonurkiem w głębinach swojego umysłu."


"Nasza świadomość to jedyne, co mamy w sobie żywego, a może i świętego. Cała reszta to martwa maszyneria."


"Czas to wąż połykający własny ogon."

"DIALOG LUSTRA" Gabriel Garcia Marquez (zeszyt nr 3, książka 37)

"Hałas ma śliską skórę, wymykającą się".


"Zmarły może być szczęśliwy tylko, o ile jest już nieodwołalnie umarły."


"Zapach różnorodnych kwiatów nieodłącznie kojarzy się ze śmiercią."


"Jedyny sposób powstrzymania rozkładu, gdybyśmy my ludzie mieli w żyłach formalinę."


"Lepiej być brzydkim, a za to cieszyć się spokojnym snem sprawiedliwych."


"Śmierć przywiera do życia niby, zdecydowany zabić pająk."


"Pod każdym drzewem pomarańczowym na całym świecie pogrzebane jest dziecko, które osadza owoce wapniem swych kości."


"Niełatwo jest zdecydować się na życie w wiecznym zapomnieniu."


"Nad wszystkimi cechami przeważa metafizyczna kobieca próżność."


"Twórca musi umrzeć, żeby zacząć świadomie żyć."


"Śmierć pomimo, że potwierdzona przez zmysły, nie wyłącza świadomości."


"Podglądanie śmierci cudzej prowadzi do utożsamiania się ze zmarłym: nie do własnej śmierci."


"Czas jest nie tyle metafizyczną zagadką, co realnym przeciwnikiem, z którym można stanąć do walki."

"WIZYTA STARSZEJ PANI" Friedrich Durrenmatt (zeszyt nr 4, książka 41)

"Nasz strach ma swoje źródło w grzechach."


"Człowieczeństwo jest podporządkowane giełdzie milionerów stać ją na stworzenie sobie własnego ładu świata."


"Męża trzyma się dla celów pokazowych, a nie jako przedmiot użytkowy."


"Bogactwo ma tylko sens, gdy powstaje z niego bogactwo."


"Tak jak organizm zamyka się w całość wytwarzając sobie skórę, powłokę, tak sztuka teatralna zamyka się w powłoce słów."

"ŻEBY CIĘ LEPIEJ ZJEŚĆ" Eduardo Gudino Kieffer

"Domysły Anny, ciągle jeszcze niedowierzającej jeszcze niezdecydowanej, czy wpadać w otchłań rozpaczliwej nieobecności, ciągle myślącej, gdy się kąpie, schodzą ze mnie ostatnie ślady jego ciała, a więc lepiej się nie kąpać, nigdy więcej się nie wykąpie, nigdy więcej, nigdy więcej."


"...jak gdyby nie byli dziewczyną i chłopakiem, dwojgiem ludzi, którzy chcą robić miłość. Czy miłość się robi, czy niszczy?"


"Być wolnym, trzeba być złym, bo nikt nie może nazwać się wolnym, nie sprawdziwszy, własnych możliwości czynienia zła."


"Zwierciadła stały się nieprzenikalne, a rzeczy są takimi, jakimi być powinny, zaczynają się na początku, a kończą na końcu. Pomimo wszystkich wołań i przestróg."


"Logika jest zła macochą poezji, niezłomną i nieugiętą dobrą wróżką"


"Morze to wielki sprzedawca czasu, musimy coś od niego kupić, jeden albo dwa dni i wydać nas samych, a potem rozciągnąć jak gumę do żucia i przekształcić w rok, wiek, millenium."


"Przyjaźń bez retoryki, bez przysięg, bez na zawsze, sprawa zupełnie prosta, czysta i naturalna, spontaniczna i logiczna."


"Ludzie w tym samym wieku są we wszystkim do siebie podobni."


"Bohaterowie to ci, którzy się żenią, próbują mieć dzieci, idą do biura, do fabryki, godzą się na pożegnania. Bohater to każdy, kto pragnie być ludzkością aby być czymś."


"Słuchasz, patrzysz, wąchasz...i nagle dochodzisz do wniosku, że życie to sprawa brudna, zepsuta, coś w rodzaju gwałtownie rosnącego raka."


"Bariery są niezłomne, słowa oporne okrywają się kolcami, jeszcze raz rzucają mnie w nicość, z której pochodzą odżegnują się od udziału, od pomostów, od wspólnictwa."


"Magia prosi szczęście, prosi o dźwięczne skrzydła, skrzydła świerszczy, języki. Magia i słowa wybrały już swe ofiary, kpią z nas, ogłaszają twórców bezsilnymi, zabijają, nim umrzemy, wskrzeszają, po śmierci..."


"Rodzisz się już trupem, a to co cię otacza i to co zwie się potocznie ciałem, to nic innego jak trumna, czasem ładna, czasem brzydka, czasem na wysoki połysk, a czasem z sosnowych desek. No tak początkowo jesteśmy mali, zaledwie płodem. Potem stajemy się niemowlęciem. Dzieckiem. I nie wiemy o niczym."


"Smutek zawsze popycha do lustra. Z tamtej strony pojawia się się twarz, twarz która jest moją twarzą."


"Gdy cię poznałam, wiedziałam już, że to sprawa poważna, była tylko kwestia wygranej lub przegranej, bez sytuacji pośredniej."