"PROCES" Franz Kafka (zeszyt nr 2, książka 23)

"Wina sama przyciąga sąd."

"Gdy ktoś patrzy na usta mówiącego przywłaszcza sobie władzę, nad tym co on chce powiedzieć."

"Podobać się to jeszcze niewiele."


"Duże tęgie dziewczęta są zazwyczaj łagodne i miłe."


"Prawie każdy oskarżony, nawet ludzie całkiem ograniczeni zaraz na wstępie procesu zaczynają myśleć o projektach reformy i często marnują na to czas i siły."


"Wyrzuty niewiele pomagają, a zwłaszcza jeśli nie można w pełni ukazać znaczenia tła."


"Zdumiewa wprost, że jedno życie ludzkie wystarcza, aby ogarnąć tyle sprzeczności i móc jeszcze pracować z jakimś rezultatem."


"Człowiek czuje się swobodnie, gdy z dala od stron rodzinnych rozmawia się z ludźmi niższej kondycji. Wszystko co osobiście dotyczy człowieka, zamyka się wówczas w sobie i tylko obojętnie mówi się o sprawach drugich, przez co wywyższa się ich we własnym mniemaniu lub poniża jeśli przyjdzie ochota."


"Wspólnie nie można nic wskórać przeciwko sądowi."


"Czekanie nie jest bezcelowe. Bezcelowe jest samodzielne wtrącanie się."


"Gdy jest potrzebna cudza pomoc człowiek musi na każdym kroku zawsze równocześnie żebrać i dziękować."


"Oskarżeni są piękni."


"Oskarżeni są najpiękniejsi. Nie może ich upiększać wina-bo niby wszyscy są przecież winni, nie może ich czynić pięknymi słuszna kara, bo przecież nie wszyscy są karani, więc może to polegać tylko na wdrożonym przeciw nim postępowaniu, to ono wyciska na nich takie piętno."


"Jeden adwokat prowadzi swego klienta po nitce do wyroku, drugi od razu bierze go na plecy i niesie nie zsadzając aż do wyroku lub dalej."


"Dla podejrzanego lepszy jest ruch, niż spokój, bo ten kto spoczywa może w każdej chwili nie wiedząc o tym znajdować się na szali wagi i być ważonym wraz ze swoimi grzechami."


"Wyrok nie zapada nagle, samo postępowanie przechodzi stopniowo w wyrok."


"W słowach "jesteś nienasycony" przebija się rodzaj przyjacielskiego podziwu nie pozbawionego protekcjonalności."


"Człowiek wolny jest zawsze ponad człowiekiem zależnym."

"WYSTARCZY BYĆ" Jerzy Kosiński (zeszyt nr 1, książka 8)

"Rośliny są jak ludzie; potrzebują miłości, aby żyć, pokonywać choroby i umierać w spokoju."


"Rośliny nie umieją rozmyślać o sobie ani zgłębiać swej istoty;nie istnieje lustro, w którym mógłby się przejrzeć, wszystko co robią, robią nieświadomie. Rosną mimo woli, a ponieważ nie potrafią rozumować, ani marzyć ich rozwój pozbawiony jest znaczenia."


"Dopóki nie patrzy się na ludzi, ludzie nie istnieją, ukazują się tak jak postacie na ekranie telewizora, dopiero wtedy, gdy człowiek skieruję na nich wzrok. I żyją w jego myślach, aż nie zastąpi ich nowy obraz."


"Kiedy inni zwracają się do nas, kiedy na nas patrzą nic nam nie grozi. Nasze czyny są przez nich interpretowane w ten sam sposób, w jaki my interpretujemy ich zachowanie. Ludzie nie potrafią dowiedzieć się o nas więcej, niż my o nich."


"Człowiek interesu niczym ogrodnik pracą własnych rąk sprawia, że licha gleba staję się urodzajna; zraszając ją potem, który zcieka mu z czoła, tworzy coś wartościowego, wspaniałe miejsce, które służy nie tylko jego rodzinie, ale całemu społeczeństwu."


"Człowiek rodzi się nagi i nagi umiera i żaden księgowy nie zrewiduje księgi życia na naszą korzyść."


"Tylko telewizja wciąż przystawiała lustro do swojej nietrwałej, wiecznie zmieniającej się twarzy."


"Czasem tylko dzięki temu, że wierzymy w bajki, że przyjmujemy je za prawdę, możemy kroczyć naprzód na drodze postępu i pokoju".


"Oczy potrafią pieścić lepiej i dokładniej niż dłonie. Wzrokiem obejmuje się całość naraz. Dotyk zaś jest ograniczony tylko do jednego miejsca."


"Przeszłość okalecza człowieka, to wielkie bagno, w którym każdy może coś znaleźć."

"NIEZAWINIONE ŚMIERCI" William Wharton (zeszyt nr 1, książka 9)

"Seks to jedna z najprzyjemniejszych rzeczy na świecie, jak gwiazdka. Ale jeżeli ktoś nie wie, co to wstrzemięźliwość, to tak, jakby codziennie urządzał sobie gwiazdkę. Traci ten dreszczyk oczekiwania na coś niezwykłego."


"Kiedy seks wchodzi drzwiami, romantyczna miłość ucieka przez okno."


"Niepamięć jest najbliższym śmierci stanem, którego doświadczają żyjący. To coś innego niż sen."


"Czas to coś, co łączy ze sobą jedną część rodziny z następną, kiedy nadchodzi jej kolej."


"Prawdziwa tragedia zbliża ludzi do siebie, tak jak wspólna walka na wojnie, kiedy każdy jest ze śmiercią za pan brat."


"Czas jest to coś, co my ludzie po prostu sobie wymyśliliśmy."


"Pojęcie wieku ma źródło wyłącznie w naszych ludzkich ograniczeniach. W naszej czasowej koncepcji rzeczywistości. W najlepszym wypadku cała rzecz sprowadza się do określenia, jak długo przebywamy w konkretnym ciele."


"Symbol wiekuistego życia, wiecznego jak wędrówka słońca na niebie, a przynajmniej jego pozorna wędrówka, to kolejny przykład iluzji czasu, którą ludzkość karmi się od tysiącleci."


"Okna w normalnym biegu rzeczy."


"Wszystko co powstaję w umyśle mężczyzny, czy kobiety jest fikcją. Tak zwana prawda to udogodnienie i luksus, których wszyscy poszukujemy. To poszukiwanie wydaję się naturalną i konieczną cechą rodzaju ludzkiego."


"Religia czerpię prawdę z objawienia udzielanego jednostkom nazywanym czasem prorokami-istotom należącym do jakiegoś innego, wyższego gatunku, które dysponują potężną mocą i zazwyczaj pochodzą nie z tego świata. W tych objawieniach mają swoje źródła rozmaite dogmaty, z których każdy rości sobie pretensje do prawdziwości. Wielu ludzi żyje podług tych prawd, zabija dla nich lub jest z ich powodu zabijanych."


"Człowiek czasami tak bardzo się myli, że aż ma rację."


"Życie, które wiedziemy w materialnym świecie, to tylko fragment większej całości."


"Malarstwo jest sztuką samotności, ale dobrze jest móc uczestniczyć w doświadczeniu, w procesie tworzenia."


"Życie ma sens i tym sensem jest samo życie, dawanie i doznawanie tyle szczęścia, ile to tylko możliwe."


"Bóg to całość rzeczywistości duchowej, której wszyscy jesteśmy małą cząstką."


"Miłość to kombinacja podziwu, szacunku i namiętności."

"MORZE" John Banville (zeszyt nr 8, książka 138)

"Wszyscy znawcy przedmiotu twierdzą, że to, co wydaje się niesamowite, nie jest niczym nowym, ale rzeczą znajomą, która powraca w innej postaci, staję się zjawą?"


"Gdy byliśmy młodzi, życie w wielu swoich przejawach było bezruchem, albo tak tylko nam się dziś wydaje; trwały czekający na coś bezruch, jakaś czujność. Czekaliśmy w naszym jeszcze nieukształconym świecie, przyglądając się badawczo przyszłości."


"Prawdziwa praca nigdy się nie kończy, można ją co najwyżej porzucić."


"Choroba jest miejscem, w którym jest się daleko od gdziekolwiek i kogokolwiek."


"Tu nad morzem cisza, jaka zapada po zmroku ma szczególny charakter."

"LUDWIG" David Albahari (zeszyt nr 8)

"Zawsze najgłośniej słychać tych, którzy powinni milczeć, a milczą ci, których słowa jednak by się przydały, chociaż takich jest mało i słów i ludzi, ludzi może mniej niż słów, ale jednak są."


"Muszla klozetowa to największa miara samotności, jaka może dopaść człowieka. Nie ma nic bardziej odosobnionego i bolesnego od pochylania się nad muszlą i konieczności zmierzenia się ze spokojną powierzchnią muszli w tejże wodzie..."


"Kiedy umizgujemy się do kogoś, w istocie zgięci w pół schlebiamy samym sobie."


"Nikt nie może nas nienawidzić tak bardzo jak my sami możemy nienawidzić siebie nawet gdy dostrzegamy, że ta nienawiść ma dla nas katastrofalne skutki, dalej siebie nienawidzimy i nie poprzestajemy na tym, tym wzywamy innych, by dołączyli do nas, by pomogli nam razem nienawidzić siebie samych tak długo, póki jeszcze istnieje coś, co da się nienawidzić."


"Przerażające jest to zżeranie siebie, ta namiętność ludojadów, której się oddajemy, gdy tylko zostaniemy ze sobą sam na sam. Czasem wydaje mi się, że po wyjściu na dwór nic innego nie słyszę, prócz nieustannego odgłosu przeżuwania, bo też kiedy trochę lepiej się przyjrzycie, będąc na ulicy, albo w jakimś sklepie, przekonacie się, że u większości ludzi, nawet gdy mają zamknięte usta, mięśnie ich szczęk bez przerwy się poruszają, że innymi słowy, oni nie przestają przeżuwać siebie od środka."


"Rozstanie  bez słowa są najtrwalsze bo tam, gdzie nic nie zostało powiedziane nic nie da się dodać. Z pomocą słów można prowadzić niekończące się dyskusję; z pomocą ciszy można tylko milczeć"


"Tajemnice to tajemnice i jeśli je ujawnimy, pozbawimy je tego, co jest podstawą ich istnienia. Tajemnica nie będąca tajemnicą to już nie jest żadna tajemna wieść, rozpuszcza się jak Zła Czarownica z  Czarnoksiężnika z Krainy Oz zostaje po niej tylko mała kałuża, nieprzyjemnie mokra jak chusteczka, w którą ktoś akurat wysiąkał nos i zwleka z włożeniem jej do wewnętrznej kieszeni marynarki."


"Ktoś, kto nie ma tajemnic, nie ma też samego siebie, nie ma lepiszcza, które spaja jego osobę, czyni go tym, czym jest."


"Tam, gdzie nie ma przesady, nie ma też powściągliwości. Ciągle miotamy się między skrajnościami, bo nie ma kto nauczyć nas umiaru i sztuki podążania drogą środka. Targają nami skrajności i rozdzierają nas na strzępy, jakbyśmy byli szmacianymi lalkami niezdolnymi do jakiekolwiek ruchu. Skrajności to nasz los..."


"Skrajności, to coś co przyjmujemy za fakt, chociaż wiemy, że to nie fakty, tylko przypadki, bo wszystko jest przypadkiem. Wszystko co dzieje się wokół nas, jest następstwem dowolności, a my bierzemy to za nieuchronność, bo dzięki temu mamy wrażenie, że jako jednostki jesteśmy czymś więcej niż zbiorem dowolnych przypadków."


"Wspomnienia są jak powidła: po pierwotnej słodyczy zostaje tylko lepkość wokół ust."


"Każdy z nas nosi w sobie cząstkę istoty boskiej, bez względu na to, czy jest wierzący, czy nie, jednak ta iskra płonąca głęboko w naszym wnętrzu nie zamienia nas automatycznie w dobre istoty ludzkie, ona jest tylko potwierdzeniem, znakiem firmowym laboratorium, w którym zostaliśmy stworzeni, i każdy z nas musi sam się potrudzić, by zasłużyć na miejsce w bliskości tronu niebieskiego."


"Czasem najwięcej mówimy temu, kogo najmniej znamy, bo mamy potrzebę mówienia bez ogródek i bez ciągłego myślenia o tym, co nasze słowa mogą dla kogoś innego znaczyć. Stąd ta atrakcyjność nieznajomych w autobusach, samolotach; stąd to otwieranie serca przed kimś, kogo nigdy więcej się w życiu nie zobaczy. Najmniej opowiadamy tym, z którymi jesteśmy najbliżej: im jakaś osoba jest nam bliższa, tym mniej jej mówimy. Nie chodzi o liczbę słów ale o ich sedno."


"Czasem imitacja śmierci jest jedyną przepustką  do dalszego trwania życia, musimy umrzeć rytualnie, by żyć prawdziwie, zniknąć, by znów się pojawić."


"Nie ma nic gorszego, niż najbliższy przyjaciel, który zawiódł dane mu zaufanie. Zawiedzionego zaufania sobie nie można niczym powetować. Nie ma takiego wytłumaczenia, które może wypełnić pustkę po straconym zaufaniu."


"Koło czasu nie może ruszyć w przeciwnym kierunku, to, co było, nie może być tym, co dopiero się stanie."


"Życie uporządkowane jest do pewnej granicy, potem zaczyna panować chaos."


"Co mówi się człowiekowi przegranemu?
Z przegranym się milczy, słowa zostawia się na rekonwalescencję, na czas gdy przegrany zapomni o swojej przegranej albo przynajmniej tak ją wyprze, że będzie mógł o niej nie myśleć."


"być przyprawą czyjegoś życia."


"Wiedzieć coś wprzódy to przekleństwo, wiedzieć wstecz to także przekleństwo."


"...o relacjach między ludźmi można powiedzieć, że kierują się własną logiką, co jest wyłącznie innym sposobem na stwierdzenie, że nie respektują zasad żadnej logiki tylko rozwijają się w skrajnie nieprzewidywalny sposób, a ten staję się oczywisty dopiero wtedy, gdy relacja się kończy, kiedy już jej nie ma. Wówczas wszystko co niewidocznie, staję się widoczne, a wszystko, co ukryte, wyłazi na powierzchnię, i wszystko, co dokonało się w ukryciu, obnaża się skąpane w świetle, każda zachowana tajemnica rozpryskuje się jak bańka mydlana."


"Tajemnice, przynajmniej niektóre z nich, są znacznie trwalsze i nie pękną, nawet jeśli będziemy po nich skakać, chociaż trzeba zaznaczyć, że czas ma na nie wpływ i prędzej czy później każda tajemnica otwiera się jak muszla w morskich głębinach. Ktoś zanurkuje i wydobędzie ją na powierzchnię."

"KRONIKA ZAPOWIEDZIANEJ ŚMIERCI" Gabriel Garcia Marquez (zeszyt nr 3, książka 34)

"Mężczyźni w większości podczas nocy poślubnej są tak porządnie wystraszeni, że niczego nie zrobią bez pomocy żony."

"Miłości też się można nauczyć."

"W sercu słychać plusk łez."

"Mężczyźni wierzą tylko w to, co zobaczą na prześcieradle."

"Nie ma dla kobiety większego wstydu i nieszczęścia, niż zostać na lodzie w sukni ślubnej."

"Zapach kwiatów w zamkniętym pomieszczeniu ma bezpośredni związek ze śmiercią."

"Tylko dzieci są zdolne do wszystkiego."

"Nie ma smutniejszego miejsca na świecie niż puste łóżko."

"Miłość i nienawiść to namiętności, które się wzajemnie uzupełniają."

"W areszcie najgorsza jest jasność umysłu."

"Łowy miłosne to sprawa honoru."

Gil Vicente

"KRÓTKI PIĄTEK" Isaac Bashevis Singer (zeszyt nr 5, książka 52)

"Umarli nie idą prosto do nieba. Każdy grzech daję początek diabłu i te diabły są dziećmi człowieka po jego śmierci. Przychodzą, aby otrzymać to, co im się należy. Nazywają zmarłego człowieka ojcem i tarzają go po lasach i dzikich pustkowiach, dopóki nie wypełni się czas jego kary i będzie gotów do oczyszczenia w piekle."


"Kabaliści wierzą, że żądza krwi i żądza ciała mają jedno źródło dlatego też zaraz po przykazaniu "nie zabijaj" następuje "nie cudzołóż".


"Jeden grzech pociąga za sobą następny".


"Gdy ktoś popełnia grzechy, powinien mieć z tego jak najwięcej przyjemności."


"Kto igra z nieznanym musi zachować podwójną ostrożność."


"Kto rządzi światem pozorów? Czy to materia i jej nieskończoność. Atrybuty? Czy to Monada wszystkich Monad. A może to Absolut, ślepy Los, Podświadomość? Za tymi wszystkimi ułudami musi się kryć jakaś nieludzka siła."


"Śmierć jest tylko przygotowaniem do nowego istnienia."


"Śmierć jest tylko laboratorium uzdrawiania dusz."


"Ciało zbudowane jest z tak słabej materii, że jedno uderzenie może je zniweczyć. Śmierć nie jest mocniejsza od pajęczyny-wystarczy lekki powiew wiatru, aby zniknęła."


"Karygodne jest zniszczenie śmierci cudzej lub swojej własnej."


"Trupy nigdy nie zachowują się prostolinijnie, lecz są chytre i przebiegłe."


"Bez względu na to, jak bardzo zmarli są umarli, pozostaje w nich trochę życia, ślad ich kontaktu z wiedzą, która wypełnia wszechświat."


"Śmierć jedynie maskuje prawdę. Jest jak bańka mydlana, która pęka za dotknięciem źdźbła trawy. Zmarli wstydząc się śmierci, próbują przemyślnie ukryć swój stan. Im bardziej konające zwłoki, tym więcej w nich sprytu."


"Nie istnieje dusza, a życie jest krótkim epizodem w wieczności śmierci."


"Jeśli nie ma duszy, jeśli nie ma Boga, to wolny wybór nie ma żadnego znaczenia. Moralność jest częścią ideologicznej nadbudowy."


"Kiedy ludzie śpią, ponownie łączą się ze źródłami życia. Zanika złudzenie czasu, przestrzeni, przyczyny i skutku, liczby i proporcji."


"Kiedy diabły przestają wojować z ludźmi, zaczynają walczyć między sobą."


"Spośród wszystkich przynęt, które stosujemy, trzy są niezawodne-pycha, duma i chciwość. Najtrudniej ustrzec się przed pychą."


"Powszechnie obowiązuje zasada, że jeśli nie można odnaleźć ziarna prawdy, to ludzie zadowalają się kłamstwem."


"Prawda jest często tak ukryta, że im bardziej jej poszukujemy, tym trudniej ją znaleźć."


"Czyż chmury nie piją wody z rzek."


"Demony nie rzucają cienia."


"W przypadku świętych nawet materia zamienia się w ducha."


"Czasami wysłana jest z nieba na ziemię dusza, która musi spełnić swą misję w pośpiechu. Dlaczego rodzą się dzieci, którym jest jest dane żyć tylko jeden dzień? Każda dusza schodzi na ziemię, aby naprawić jakiś błąd. Z duszami jest tak, jak z rękopisami: może być mało albo dużo błędów. Wszystko, co złe na tej ziemi, musi być naprawione. Świat grzechu jest światem poprawy."


"Jeśli nie można się wspiąć wyżej, trzeba zejść niżej."


"Jeśli istnieje Piekło, to wszystko istnieje."


"Stwórca sprowadził na parkiet tyle różnych kombinacji istnienia. Każda z twarzy miała swoją historię."


"Plotka szkodzi wszystkim trzem stronom: temu kto ją roznosi, temu, kto jej słucha i temu, którego dotyczy. Wzbudza złość, nienawiść, bezcześci imię Boże."


"Wschód słońca-potomek człowieka nigdy się nie odradza, w przeciwieństwie do słońca i dlatego pisana jest mu śmierć."


"Człowiek na wspomnienia, żale, wyrzuty sumienia. Zbierają się one jak kurz, pokrywają go tak, że nie dociera doń światło i życie zsyłane z niebios. Ale dzieło Boże bezustannie się odnawia. Niebo pokrywa się chmurami,ale później się przejaśnia. Słońce zachodzi, ale rodzi się ponownie każdego ranka. Na księżycu i gwiazdach nie ma śladu. Bezustanne tworzenie natury jest najbardziej widocznie o świcie. Opada rosa, śpiewają ptaki, rzeka odbija ognisty blask słońca, trawa jest wilgotna i świeża. Szczęśliwy jest człowiek, który może się odnowić wraz ze stworzeniem "kiedy śpiewają razem wszystkie gwiazdy poranne."


"Piękni i dobrzy za życia, po śmierci wciąż będą razem."